در جامعه امروز، خواستگاری به دو شکل اصلی دیده میشود: سنتی و مدرن. هرکدام مزایا و چالشهای خاص خود را دارند و به عنوان مشاور، بارها شاهد تأثیر انتخاب این سبکها بر سرنوشت روابط بودهام.
در خواستگاری سنتی، خانوادهها نقش پررنگتری دارند. معمولاً فرد از طریق معرفی خانواده، فامیل یا آشنا با فردی آشنا میشود و فرآیند آشنایی در فضایی خانوادگی پیش میرود. این سبک در جوامع سنتیتر یا با ارزشهای مذهبی رایجتر است.
در مقابل، خواستگاری مدرن معمولاً با آشنایی دو نفر در محیط کار، دانشگاه یا فضای مجازی آغاز میشود و پس از شکلگیری علاقه، خانوادهها وارد میشوند.
هر دو روش میتوانند منجر به ازدواج موفق یا ناموفق شوند؛ مسئله، نحوه مدیریت رابطه است. من در جلسات مشاوره بر این نکته تأکید میکنم که صرف سنتی یا مدرن بودن روش آشنایی مهم نیست؛ مهم این است که در این مسیر، شفافیت، شناخت، گفتوگوی اصولی و ارزیابی دقیق وجود داشته باشد.
در برخی موارد، خواستگاری سنتی به سرعت به عقد میرسد بدون شناخت کافی؛ در مواردی دیگر، خواستگاری مدرن به دلیل نبود حمایت خانوادگی به بنبست میرسد. مشاوره میتواند به زوجین کمک کند که صرفنظر از سبک آشنایی، انتخابی اصولی داشته باشند.
