سوالی که بارها در جلسات مشاوره‌ام شنیده‌ام این است: «ما عاشق هم هستیم، آیا همین برای ازدواج کافی است؟» پاسخ من به عنوان مشاور همیشه این بوده: عشق لازم است، اما کافی نیست.

عشق می‌تواند انگیزه اولیه برای شروع یک رابطه باشد، اما برای ادامه آن، به چیزی فراتر نیاز دارید. احترام متقابل، هدف مشترک، درک متقابل و توانایی حل مسئله، عناصر حیاتی‌تری هستند که در نبودشان، عشق به‌تنهایی دوام نمی‌آورد.

در یکی از جلساتم، زوجی حضور داشتند که واقعاً عاشق هم بودند، اما درباره مسائل کلیدی زندگی مثل مهاجرت، سبک زندگی، تربیت فرزند و روابط با خانواده اختلاف‌نظر داشتند. آن‌ها تصور می‌کردند که عشقشان همه چیز را حل می‌کند، اما در ادامه مشخص شد که این اختلافات می‌تواند پایه‌های رابطه را متزلزل کند.

عشق بدون شناخت، شبیه به آتشی است که زود شعله می‌کشد و زود خاموش می‌شود. اما عشقی که با شناخت، تعامل و رشد همراه باشد، به چراغی پایدار در زندگی تبدیل می‌شود.

به عنوان مشاور، من به زوج‌ها کمک می‌کنم تا این تفاوت مهم را درک کنند و فقط با تکیه بر هیجان عشق، وارد یک تعهد بزرگ مثل ازدواج نشوند. ازدواج جاده‌ای طولانی است و برای پیمودن آن، به چیزی بیش از احساس نیاز دارید.