زن ذلیل در فرهنگ معین به این صورت معنا شده است:
ویژگی آن که از زنش می ترسد و مطیع و فرمان بردار مطلق اوست.
برسیم به بررسی جزئیات این واژه.
در وهله اول باید بدانیم ما در رابطه عاطفی یا ازدواج مطیع و فرمان بردار مطلق نداریم.
فرقی هم نمیکند که زن این کار را انجام دهد یا مرد.
رابطه عاطفی یا ازدواج یک مسیر است و در این راه دونفر همانند همسفرانی هستند که نظرات متفاوت دارند.
این نظرات و نگاه های متفاوت هرگز نباید دلیلی شود برای آنکه از دیگری دلخور شویم یا اینکه بخواهیم او را همانند خود کنیم.
چرا که بارها به این مطلب اشاره کردهام که یکی از سموم بسیار خطرناک رابطه زوجی تلاش برای یکسان کردن علایق و نگرش های طرف مقابل با خودمان است.
در حال حاضر واژه زن ذلیل در ایران معنای اشتباهی گرفته است.
به مردانی که نسبت به همسران خود مهربان هستند،قربان صدقه میروند،وقت میگذارند و در کارهای منزل مشارکت میکنند،زن ذلیل میگویند.
کجای منطق و عقل این تعریف را قبول دارد؟
اینکه ما برای نزدیک ترین فرد زندگیمان وقت بگذاریم و ارزش قائل باشیم و در زحمات خانه همراهش باشیم،یعنی زن ذلیل شدهایم؟
در اصل واژه ذلیل اصلا زیبا و زیبنده نیست.
ذلیل یعنی پست، حقیر، خوار، دون، زبون، فرومایه، متذلل، مغلوب و ناکس.
چطور میتوانیم به مردی که اهمیت بالایی به شریک عاطفی خود و زندگی مشترک میدهد،چنین صفتی را بچسبانیم.
عزیزانم باید این تفکر اصلاح شود که محبت و همراهی همسر یعنی زن ذلیلی.
مردی که احترام و عزت همسر خود را حفظ میکند،در کارها و تصمیم گیری ها با او مشورت میکند و نگاه و نگرش او را اولویت قرار میدهد،یعنی زن ذلیل است؟
کمی خنده دار است.
آن مرد اوج بلوغ و نهایت پختگی را دارد که اینگونه با همسرش رفتار میکند.
از همین رو گاهی نیاز است بدون توجه به گفته های دیگران زندگی خود را بکنیم و کاری که درست است را انجام دهیم.
همین.
