گاهی مشکل از تو نیست!

مشغول مطالعه کتاب خانواده درمانی و زوج درمانی وچلر و هکر بودم که جمله‌ای در صفحه 37 توجه مرا به خودش جلب کرد:

مشکل شخص بیمار بخشی از فرایند رابطه بین اعضا است.

چقدر این جمله درست است.

بسیاری از دوستانی که برای مشاوره مراجعه می‌کنند و از چالش های رابطه خود مستاصل شده‌اند،در واقع خودشان از نظر سلامت روان در جایگاه خوبی هستند و چالشی ندارند.

پس چه چیز این چالش را ایجاد کرده است؟

اگر کمی بیشتر فکر کنیم،به جواب خواهیم رسید:

رابطه‌ای که در آن هستند.

افرادی که به صورت منفرد و مجرد و همچنین در اکثر روابط خود شاد و راضی و خرسند هستند و فقط یک رابطه است که در آن چالش دارند،احتمال می‌رود که آن یک رابطه مشکل زا باشد،نه آن فرد.

برای مثال:

من در خانواده فرزند خوبی هستم و از شرایط خانواده و ارتباطات راضی هستم.

در رابطه زوجی خودم رضایت کافی دارم و با همسرم چالش حل نشدنی نداریم.

همچنین در بین دوستانم نیز احساس خوبی دارم و رابطه صمیمانه‌ای برقرار می‌کنم.

در محیط کار نیز با اکثر افراد می‌توانم رابطه مناسبی برقرار کنم.

حال اگر در یک ارتباط جدید من به مشکل بخورم،به احتمال زیاد مشکل از من نیست.

بلکه مشکل از آن رابطه است و ارتباطی که بین ما دونفر شکل گرفته است.

چرا که من در روابط دیگر توانسته‌ام فرد منعطفی باشم که رضایت دارد.

این را نیز باید اضافه کنم،وقتی افراد در یک نقش مثل دوست،همکار یا همسر چالش برانگیز باشند به احتمال زیاد نمی‌توانند در نقش والد نیز موفق عمل کنند.

با این حال استثناء در همه جا وجود دارد.

حداقل تجربه من در این مدت نشان داده است که:

اگر فردی در محیط کار انسان چالش برانگیز و مشکل سازی است،در محیط خانواده نیز اینگونه عمل خواهد کرد.

با اینکه همه ما دارای نقش های متفاوت در جامعه هستیم اما در کل ما یک شخصیت منسجم داریم.

شخصیتی که با توجه به نقش های متفاوتی که می‌پذیرد،در نهایت یکپارچه است.

مجدد این جمله را می‌گویم که ما استثناء در همه جا داریم.

به یاد دارم نوشته‌ای با عنوان “ازدواج کن،درست میشه“را در سایت منتشر کردم که خالی از لطف نیست مجدد بخش هایی از آن را در کنار هم بخوانیم:

حتما تا حالا به توضیحات محصولاتی که خریده‌اید،نگاهی گذرا کرده و آنها را خوانده‌اید.

در آنجا وزنی را نوشته اند و در کنار وزن علامت مثبت و منفی و در آخر یک درصد درج شده است.

معنی این نوشته یعنی چه؟

یعنی حداقل و حداکثر آن محصول مشخص است.

برای انسانها هم دقیقا این معیار صدق می‌کند.(البته به جز افراد استثناء که شاید تغییرات خیلی زیاد بکنند)

یعنی یک فرد در محدوده مشخصی قرار است تغییر بکند و ما نباید انتظار معجزه داشته باشیم.

در نهایت باید بگویم:

وقتی ما صرفا در یک رابطه و با یک نفر دارای چالش هستیم و در حال اذیت شدن نباید این نکته را فراموش کنیم که:

شاید این فرد انسان اشتباهی برای ماست.

در مواردی رفتار ما،صحبت ما،نحوه معاشرت ما و برخوردهایی که در رابطه داریم هیچ مشکلی ندارد،بلکه این طرف مقابل است که باعث چالش شده است و حال ما نیز به واسطه ارتباط با او حال و احوال بدی داریم.

بخاطر همین است که بسیار زیاد به این مسئله توجه دارم که،مهمترین اصل در رابطه عاطفی سلامت روان هر دو نفر است.(سلامت روان یعنی همه چیز)

نقطه تاریک در این داستان کجاست؟

نقطه بسیار ناامیدکننده و تاریک در این ماجرا آنجاست که،فرد دارای مشکل و چالش خود را سالم می‌پندارد.

به همین جهت هیچ فعالیتی جهت بهبود رفتار خود انجام نمی‌دهد و باور دارد که اصلا مشکلی وجود ندارد.

در این میان با جملاتی مثل:

تو خیلی حساسی،همه رابطه ها اینجورین،بیخیال شو،من همینم که هستم،بازم تو گیر دادی و…

سعی در پوشاندن و کوچک شمردن مشکل دارد.

به همین جهت قبل از اینکه از خودتان ناامید شوید،گوشه گیز و منزوی شوید،مطمئن شوید که در رابطه اشتباهی نیستند.

قبل از اینکه خودتان را سرزش کنید و به خودتان هزار جور فحش و بدوبیراه بگویید،اطمینان حاصل کنید که فرد اشتباهی دلیل این حال نیست.

امیدوارم در انتخاب شریک عاطفی یا همسر خود دقت کافی را داشته باشید و فردی را برای زندگی انتخاب کنید که دارای حداقل های لازم برای ازدواج یا رابطه عاطفی باشد.(+)