صمیمیت در ازدواج چیزی نیست که فقط در روزهای اول رابطه وجود داشته باشد و بعد از مدتی خودبه‌خود از بین برود. رابطه زن و شوهر برای اینکه در طول سال‌ها گرم و زنده بماند، به توجه، گفت‌وگو، محبت و مراقبت مداوم نیاز دارد.
بسیاری از زوج‌ها بعد از چند سال زندگی مشترک متوجه می‌شوند که هنوز یکدیگر را دوست دارند، اما دیگر مثل گذشته با هم حرف نمی‌زنند، برای هم وقت نمی‌گذارند یا احساس نزدیکی سابق را ندارند. فشار کاری، مسئولیت‌های خانه، فرزندآوری، مسائل مالی و دغدغه‌های روزمره به‌تدریج تمام انرژی رابطه را مصرف می‌کنند.
مشکل از جایی شروع می‌شود که زن و شوهر فقط کنار هم زندگی می‌کنند، اما دیگر واقعا با هم ارتباط ندارند.
صمیمیت در ازدواج یعنی بتوانیم در کنار هم احساس امنیت کنیم، حرف بزنیم، شنیده شویم، نیازهایمان را بیان کنیم و بدانیم که برای طرف مقابلمان اهمیت داریم. این صمیمیت فقط به رابطه جنسی محدود نیست و بخش مهمی از آن به ارتباط عاطفی و کیفیت رابطه روزمره مربوط می‌شود.
صمیمیت در ازدواج دقیقا یعنی چه؟
صمیمیت در ازدواج یعنی احساس نزدیکی عاطفی و روانی با کسی که قرار است شریک زندگی شما باشد. وقتی با همسرتان صمیمی هستید، می‌توانید درباره نگرانی‌ها، خواسته‌ها، ترس‌ها، موفقیت‌ها و حتی ضعف‌های خود صحبت کنید، بدون اینکه دائما نگران قضاوت یا تحقیر شدن باشید.
صمیمیت شکل‌های مختلفی دارد. ممکن است یک زوج از نظر عاطفی بسیار به هم نزدیک باشند و ساعت‌ها درباره احساساتشان صحبت کنند. برای زوج دیگری، انجام دادن کارهای روزمره در کنار یکدیگر یا حمایت از هم در شرایط سخت، بخش مهمی از صمیمیت باشد.
صمیمیت جسمی و جنسی نیز یکی از بخش‌های رابطه زوجین است، اما تمام صمیمیت به آن خلاصه نمی‌شود.
وقتی یک زن یا مرد احساس کند همسرش او را می‌بیند، حرف‌هایش را می‌شنود، احساساتش را جدی می‌گیرد و در زمان نیاز کنارش می‌ماند، پایه مهمی از صمیمیت شکل گرفته است.
چرا بعضی زوج‌ها بعد از ازدواج از هم دور می‌شوند؟
سرد شدن رابطه بعد از ازدواج معمولا در یک شب اتفاق نمی‌افتد. فاصله عاطفی اغلب از مجموعه‌ای از اتفاق‌های کوچک شکل می‌گیرد. زوجی که زمانی هر شب درباره اتفاقات روز با هم صحبت می‌کردند، ممکن است به‌تدریج فقط درباره قبض، خرید، بچه، کار و برنامه فردا صحبت کنند.
ممکن است یکی از زوجین چند بار درخواست توجه کند و پاسخی نگیرد. ممکن است اختلاف‌های کوچک حل نشده باقی بمانند و بعد از مدتی تبدیل به دلخوری‌های بزرگ شوند.
در بعضی خانواده‌ها نیز بعد از تولد فرزند، تمام توجه زن و شوهر روی نقش والد بودن متمرکز می‌شود و رابطه زوجی به حاشیه می‌رود. مسائل مالی، فشار شغلی، مهاجرت، مشکلات خانوادگی و دخالت اطرافیان نیز می‌توانند روی رابطه تأثیر بگذارند.
به همین دلیل برای حفظ عشق صمیمیت در ازدواج و زندگی مشترک نباید منتظر بحران بمانیم. رابطه سالم هم مثل هر بخش دیگری از زندگی نیاز به مراقبت دارد.
سه پایه مهم برای یک رابطه صمیمی
صمیمیت در ازدواج فقط با دوست داشتن یکدیگر ایجاد نمی‌شود. برای اینکه یک رابطه در طول زمان همچنان گرم و نزدیک باقی بماند، زن و شوهر باید در سه زمینه مهم احساس امنیت و رضایت داشته باشند: احترام، اعتماد و محبت. این سه مورد به هم وابسته‌اند و ضعف جدی در هرکدام می‌تواند روی صمیمیت کل رابطه اثر بگذارد.
احترام؛ حتی وقتی با هم اختلاف نظر داریم
احترام در زندگی مشترک یعنی بتوانیم با وجود تفاوت‌ها، شخصیت و ارزش‌های یکدیگر را حفظ کنیم. قرار نیست زن و شوهر درباره همه چیز نظر یکسانی داشته باشند؛ اختلاف درباره مسائل مالی، تربیت فرزند، خانواده‌ها، کار یا شیوه زندگی کاملا ممکن است. چیزی که اهمیت دارد، نحوه برخورد با این اختلاف‌هاست.
احترام یعنی وقتی همسرمان حرف می‌زند، اجازه بدهیم حرفش را کامل کند و نظرش را بی‌ارزش ندانیم. یعنی برای علایق، احساسات، زمان شخصی و مرزهای او اهمیت قائل شویم. حتی در زمان عصبانیت هم نباید از توهین، تمسخر، تحقیر یا زدن برچسب‌هایی مثل «خودخواه»، «بی‌مسئولیت» یا «هیچ‌وقت آدم نمی‌شی» استفاده کنیم.
ممکن است از رفتار همسرمان ناراحت باشیم، اما ناراحتی از یک رفتار با بی‌احترامی به شخصیت فرد فرق دارد. مثلا به جای اینکه بگوییم «تو اصلا به فکر من نیستی»، می‌توانیم بگوییم: «وقتی بدون اینکه با من هماهنگ کنی این تصمیم رو گرفتی، احساس کردم نظر من برات مهم نبوده.»
همین تغییر کوچک در نحوه صحبت کردن، به همسر نشان می‌دهد که حتی در زمان اختلاف هم قرار نیست مقابل یکدیگر قرار بگیریم.
اعتماد؛ چیزی که باید در طول زمان ساخته شود
اعتماد یکی از پایه‌های اصلی صمیمیت در ازدواج است. وقتی احساس کنیم همسرمان قابل اعتماد است، راحت‌تر احساساتمان را بیان می‌کنیم، درباره نگرانی‌هایمان حرف می‌زنیم و در زمان‌های سخت به او تکیه می‌کنیم.
اعتماد فقط به وفاداری محدود نمی‌شود. اینکه همسرمان به قول‌هایی که می‌دهد عمل کند، حرف و رفتارش تا حد زیادی با هم هماهنگ باشد، مسائل مهم را پنهان نکند و در شرایط سخت کنار ما بماند، همگی در شکل‌گیری اعتماد نقش دارند.
اعتماد معمولا با رفتارهای کوچک روزمره ساخته می‌شود. وقتی همسرتان چیزی را با شما در میان می‌گذارد و می‌بیند که از حرفش علیه او استفاده نمی‌کنید، اعتماد بیشتر می‌شود. وقتی قولی می‌دهید و به آن عمل می‌کنید، یک قدم دیگر به این اعتماد اضافه می‌شود.
در مقابل، دروغ، پنهان‌کاری، بی‌وفایی و شکستن مکرر قول‌ها می‌تواند این احساس امنیت را از بین ببرد. بازسازی اعتماد بعد از آسیب دیدن آن هم معمولا با یک عذرخواهی ساده اتفاق نمی‌افتد و به زمان، صداقت و تغییر واقعی در رفتار نیاز دارد.
اما اعتماد گاهی با ترس‌هایی همراه می‌شود که ریشه در تجربه‌های گذشته یا الگوهای دلبستگی دارند. اگر نگرانی از خیانت یا رها شدن، ذهنت را مشغول کرده، بدانید که تنها نیستید. این ترس به‌مرور رابطه را فرسوده می‌کند. مینی‌دوره واکسیناسیون عاطفی علیه ترس از پیمان‌شکنی می‌تواند نقطه شروع خوبی برای کار روی همین موضوع باشد.
محبت؛ عشق باید در رفتار دیده شود
ممکن است زن و شوهری واقعا یکدیگر را دوست داشته باشند، اما به مرور آنقدر درگیر زندگی روزمره شوند که کمتر این محبت را به هم نشان دهند.
محبت در زندگی مشترک فقط گفتن «دوستت دارم» نیست. یک پیام محبت‌آمیز در طول روز، در آغوش گرفتن همسر، تشکر بابت کاری که انجام داده، پرسیدن حال او، کمک کردن وقتی خسته است یا حتی نگاه کردن به او هنگام صحبت کردن، می‌تواند شکل ساده‌ای از محبت باشد.
گاهی افراد تصور می‌کنند چون سال‌ها از ازدواجشان گذشته، دیگر لازم نیست علاقه خود را مثل گذشته نشان دهند. در حالی که نیاز به دیده شدن و دوست داشته شدن بعد از ازدواج از بین نمی‌رود.
نکته مهم این است که افراد محبت را به یک شکل دریافت نمی‌کنند. برای یک نفر شنیدن جمله «بهت افتخار می‌کنم» بسیار ارزشمند است، در حالی که برای فرد دیگری وقت گذاشتن و با حوصله گوش دادن معنای بیشتری دارد. کسی ممکن است از هدیه گرفتن خوشحال شود و فرد دیگری بیشتر با کمک و همراهی همسرش احساس دوست داشته شدن کند.
بنابراین فقط مهم نیست که ما چگونه محبت می‌کنیم؛ مهم است که بفهمیم همسرمان چه نوع محبتی را بیشتر احساس می‌کند.
زبان‌های مختلف ابراز محبت در زندگی مشترک
یکی از چارچوب‌های شناخته‌شده در این زمینه، مفهوم «زبان‌های عشق» است که توضیح می‌دهد افراد ممکن است محبت را به شیوه‌های متفاوتی نشان دهند و دریافت کنند. این چارچوب را می‌توان به عنوان یک ابزار ساده برای فکر کردن درباره نیازهای عاطفی زوجین در نظر گرفت، نه یک قانون قطعی درباره شخصیت افراد.
پنج شکل رایج ابراز محبت در این چارچوب عبارت‌اند از:
۱. کلمات محبت‌آمیز
بعضی افراد زمانی بیشتر احساس دوست داشته شدن می‌کنند که محبت را به صورت کلامی بشنوند.
جمله‌هایی مثل:
«از اینکه کنارمی خوشحالم.»
«می‌دونم این روزها خیلی زحمت می‌کشی و قدرش رو می‌دونم.»
«بهت افتخار می‌کنم.»
«دوستت دارم.»
ممکن است برای چنین فردی بسیار ارزشمند باشد. گاهی تصور می‌کنیم همسرمان خودش می‌داند که دوستش داریم و دیگر نیازی نیست آن را بگوییم. اما شنیدن محبت با دانستن آن تفاوت دارد.
۲. وقت باکیفیت
برای بعضی افراد، بهترین شکل محبت این است که همسرشان واقعا برای آنها وقت بگذارد. منظور فقط کنار هم بودن نیست. ممکن است دو نفر ساعت‌ها در یک خانه باشند اما هرکدام مشغول تلفن همراه، تلویزیون یا کار خودشان باشند.
وقت باکیفیت یعنی زمانی که بتوانید واقعا با هم ارتباط برقرار کنید؛ مثلا پیاده‌روی کنید، شام را بدون تلفن همراه بخورید، درباره اتفاقات روز صحبت کنید یا کاری را که هر دو دوست دارید با هم انجام دهید.
۳. هدیه دادن
هدیه همیشه به معنی خرید یک وسیله گران‌قیمت نیست. گاهی یک شاخه گل، خوراکی مورد علاقه همسر، یک یادداشت کوچک یا چیزی که نشان دهد به او و علایقش فکر کرده‌اید، می‌تواند پیام محبت داشته باشد.
ارزش هدیه بیشتر از قیمت آن به معنایی بستگی دارد که پشت آن قرار گرفته است.
۴. کمک و انجام دادن کارها
گاهی یک نفر زمانی احساس محبت بیشتری می‌کند که همسرش در عمل کنار او باشد. مثلا وقتی خسته است، بخشی از کارهای خانه را انجام دهید. اگر روز سختی داشته، مسئولیتی را برای مدتی از دوشش بردارید یا بدون اینکه منتظر درخواست او باشید، در کاری که برایش سنگین است کمک کنید.
در چنین شرایطی، جمله «دوستت دارم» ممکن است به اندازه یک رفتار ساده اما به‌موقع اثرگذار نباشد.
۵. تماس و محبت فیزیکی
برای بسیاری از زوج‌ها، تماس فیزیکی یکی از راه‌های مهم ابراز محبت است. در آغوش گرفتن، گرفتن دست همسر، بوسه، نوازش و تماس‌های ساده روزمره می‌توانند احساس نزدیکی ایجاد کنند.
البته این نوع ابراز محبت باید با رضایت و راحتی هر دو نفر همراه باشد. قرار نیست نیازهای عاطفی یا جسمی یکی از زوجین به دیگری تحمیل شود.
نکته مهم درباره این پنج روش این است که لازم نیست زن و شوهر فقط یک روش را انتخاب کنند. هدف این است که متوجه شویم همسرمان با چه رفتارهایی بیشتر احساس توجه و دوست داشته شدن می‌کند و در کنار آن، درباره نیازهای خودمان نیز شفاف باشیم.
محبت را به یک اتفاق بزرگ موکول نکنید
یکی از اشتباهات رایج در زندگی مشترک این است که فکر کنیم برای بهتر شدن رابطه باید کار بزرگی انجام دهیم. در حالی که صمیمیت معمولا با رفتارهای کوچک و تکرارشونده ساخته می‌شود.
یک جمله محبت‌آمیز در صبح، تشکر از کاری که همسر انجام داده، یک تماس کوتاه در وسط روز، چند دقیقه گفت‌وگوی واقعی، در آغوش گرفتن، پرسیدن «امروز حالت چطور بود؟» یا حتی خریدن خوراکی مورد علاقه همسر، شاید به تنهایی اتفاق بزرگی نباشد؛ اما وقتی این رفتارها به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شوند، فضای رابطه را تغییر می‌دهند.
رابطه عاطفی سالم بیشتر از اینکه به حرکت‌های بزرگ و گاه‌به‌گاه نیاز داشته باشد، به توجه‌های کوچک و مداوم نیاز دارد.
۲۰ رفتار ساده برای زنده نگه داشتن عشق و صمیمیت
۱. هر روز محبت خود را نشان دهید
منتظر مناسبت خاصی برای ابراز علاقه نباشید. گفتن یک جمله ساده مثل «خوشحالم که کنارمی» یا «امروز دلم می‌خواست ببینمت» می‌تواند ارتباط عاطفی را زنده نگه دارد.
۲. از همسرتان قدردانی کنید
کارهایی که همسرتان هر روز انجام می‌دهد ممکن است بعد از مدتی برایتان عادی شود، اما عادی شدن یک کار به معنی بی‌ارزش شدن آن نیست. بابت زحمات او تشکر کنید، حتی اگر کاری باشد که همیشه انجام می‌دهد.
۳. تماس فیزیکی را فراموش نکنید
یک بغل کوتاه، گرفتن دست همسر یا یک بوسه ساده می‌تواند احساس نزدیکی ایجاد کند. این رفتارهای کوچک به‌خصوص در زندگی‌های پرمشغله، اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.
۴. هر روز درباره چیزهای مختلف صحبت کنید
گفت‌وگوی زوجین نباید فقط درباره قبض‌ها، بچه‌ها، خرید و کارهای خانه باشد. درباره فکرها، علاقه‌ها، اتفاقات روز و چیزهایی که ذهنتان را درگیر کرده نیز صحبت کنید.
۵. با هم تفریح کنید
خندیدن و تجربه کردن لحظات خوش، بخشی از رابطه است. قرار نیست تمام ارتباط زوجین حول حل مشکلات بچرخد. گاهی با هم فیلم ببینید، بازی کنید، بیرون بروید یا کاری انجام دهید که هر دو از آن لذت می‌برید.
۶. برای ظاهر خود اهمیت قائل شوید
بعد از ازدواج قرار نیست همیشه برای هم ظاهرتان را تغییر دهید، اما توجه به ظاهر و آراستگی می‌تواند نشان دهد که رابطه هنوز برایتان اهمیت دارد. مراقبت از خود نیز بخشی از احترام به خود و رابطه است.
۷. شوخی و خنده را از رابطه حذف نکنید
زندگی مشترک به اندازه کافی جدی و پرمسئولیت است. کمی شوخی سالم، خنده و بازیگوشی می‌تواند فضای رابطه را سبک‌تر کند و خاطرات خوبی بسازد.
۸. یکدیگر را تشویق کنید
وقتی همسرتان برای کاری تلاش می‌کند، حتی اگر نتیجه هنوز مشخص نباشد، تلاش او را ببینید. گاهی شنیدن جمله «می‌دونم برات سخته، ولی به تلاشت ایمان دارم» می‌تواند حمایت عاطفی مهمی ایجاد کند.
۹. به علایق یکدیگر احترام بگذارید
لازم نیست هر چیزی که همسرتان دوست دارد شما هم دوست داشته باشید. اگر او به ورزش، موسیقی، کتاب، بازی یا فعالیت خاصی علاقه دارد، تمسخر کردن علاقه‌اش می‌تواند به مرور فاصله ایجاد کند.
۱۰. تجربه‌های جدید مشترک بسازید
اگر تمام روزهای زندگی مشترک دقیقا شبیه هم شوند، ممکن است رابطه به مرور یکنواخت شود. لازم نیست همیشه سفرهای گران‌قیمت داشته باشید؛ حتی امتحان کردن یک رستوران جدید، رفتن به یک مکان تازه یا یاد گرفتن یک مهارت مشترک می‌تواند تجربه متفاوتی ایجاد کند.
۱۱. واقعا به حرف‌های هم گوش دهید
گوش دادن با شنیدن فرق دارد. وقتی همسرتان صحبت می‌کند، تلفن را کنار بگذارید، وسط حرفش نپرید و قبل از ارائه راه‌حل، تلاش کنید بفهمید دقیقا چه احساسی دارد.
۱۲. از جملات «من» استفاده کنید
به جای اینکه همسر را با جملاتی مثل «تو همیشه…» یا «تو هیچ‌وقت…» متهم کنید، درباره احساس و تجربه خودتان صحبت کنید.
مثلا به جای «تو اصلا به من توجه نمی‌کنی» بگویید: «این روزها احساس می‌کنم کمتر برای با هم بودن وقت داریم و دلم می‌خواد این موضوع رو تغییر بدیم.»
۱۳. خشم خود را مدیریت کنید
قرار نیست هنگام عصبانیت هر چیزی را که به ذهنتان می‌رسد بیان کنید. اگر احساس می‌کنید گفت‌وگو دارد از کنترل خارج می‌شود، می‌توانید برای مدتی کوتاه مکث کنید و بعد زمانی را برای ادامه بحث مشخص کنید.
فاصله گرفتن برای آرام شدن با قهر کردن و تنبیه عاطفی فرق دارد. هدف باید این باشد که بعد از آرام شدن، دوباره به موضوع برگردید.
۱۴. برای یکدیگر فضای شخصی ایجاد کنید
صمیمیت در ازدواج به معنی کنار گذاشتن کامل زندگی شخصی نیست. هر دو نفر به زمان، علایق و فضای شخصی خود نیاز دارند. داشتن این فضا می‌تواند به جای دور کردن زوجین، به سالم‌تر شدن رابطه کمک کند.
۱۵. از یکدیگر یاد بگیرید
همسر شما می‌تواند دنیای متفاوتی داشته باشد؛ تجربه‌ها، علایق و مهارت‌هایی که شما ندارید. به جای اینکه همیشه بخواهید او را تغییر دهید، گاهی از او یاد بگیرید و درباره دنیای ذهنی‌اش کنجکاو باشید.
۱۶. محبت را به زبان همسرتان نشان دهید
ممکن است شما با انجام دادن کارها محبت خود را نشان دهید، اما همسرتان بیشتر به شنیدن کلمات محبت‌آمیز نیاز داشته باشد. تلاش کنید علاوه بر شیوه‌ای که خودتان دوست دارید، به روشی هم محبت کنید که برای همسرتان قابل دریافت‌تر است.
۱۷. از رشد فردی یکدیگر حمایت کنید
ازدواج نباید به معنی متوقف شدن رشد فردی باشد. اگر همسرتان می‌خواهد مهارت جدیدی یاد بگیرد، در مسیر شغلی‌اش پیشرفت کند یا فعالیتی را دنبال کند، تا جایی که با توافق‌ها و مسئولیت‌های مشترک هماهنگ است، از او حمایت کنید.
۱۸. یاد بگیرید ببخشید، اما مشکل را نادیده نگیرید
در هر رابطه‌ای ممکن است اشتباه‌هایی اتفاق بیفتد. بخشش می‌تواند به رابطه فرصت ادامه دادن بدهد، اما بخشیدن با فراموش کردن یا نادیده گرفتن رفتار آسیب‌زا یکی نیست.
اگر یک رفتار مرتب تکرار می‌شود، باید درباره علت آن صحبت شود و برای تغییرش قدم مشخصی برداشته شود.
۱۹. به تعهد و وفاداری اهمیت دهید
احساس امنیت زمانی شکل می‌گیرد که زن و شوهر بدانند رابطه برای هر دو نفر ارزشمند است و در شرایط سخت قرار نیست به راحتی یکدیگر را کنار بگذارند. تعهد فقط یک جمله در روز ازدواج نیست؛ در انتخاب‌های روزمره، نحوه برخورد با وسوسه‌ها، مرزهای ارتباط با دیگران و تلاش برای حل مشکلات رابطه خودش را نشان می‌دهد.
۲۰. درباره موضوعات عمیق زندگی صحبت کنید
گاهی زوجین آنقدر درگیر کارهای روزمره می‌شوند که دیگر درباره آینده، ترس‌ها، آرزوها، ارزش‌ها و خواسته‌هایشان صحبت نمی‌کنند.
هر چند وقت یک‌بار درباره این موضوعات با هم حرف بزنید:
- «از زندگی مشترکمون الان چه چیزی رو بیشتر دوست داری؟»
- «چه چیزی دوست داری در رابطه‌مون تغییر کنه؟»
- «برای چند سال آینده چه چیزی برات مهمه؟»
- «این روزها بیشتر از چه چیزی می‌ترسی؟»
- «چه کاری می‌تونم انجام بدم که احساس کنی بیشتر کنارت هستم؟»
چنین گفت‌وگوهایی کمک می‌کنند زن و شوهر فقط همخانه یا شریک انجام مسئولیت‌های روزمره نباشند، بلکه همچنان یکدیگر را بشناسند و از دنیای درونی هم باخبر بمانند. اشتباه‌هایی که به مرور صمیمیت را کم می‌کنند
گاهی برای بهتر کردن رابطه فقط لازم نیست کار جدیدی انجام دهیم؛ باید بعضی رفتارهای آسیب‌زننده را هم کنار بگذاریم. یکی از این اشتباه‌ها این است که تصور کنیم همسر باید بدون اینکه چیزی بگوییم، نیازهای ما را بفهمد.
اشتباه دیگر این است که تمام انرژی خود را صرف کار و فرزند کنیم و رابطه زوجی را همیشه به بعد موکول کنیم.
مقایسه کردن همسر با دیگران، بی‌توجهی به محبت‌های کوچک، مسخره کردن احساسات، استفاده مداوم از تلفن همراه هنگام گفت‌وگو و تبدیل کردن هر اختلاف به دعوای قدیمی نیز می‌توانند به مرور فاصله ایجاد کنند.
هیچ‌کدام از این رفتارها شاید به تنهایی پایان یک رابطه را رقم نزنند، اما وقتی مرتب تکرار شوند، ممکن است احساس نزدیکی میان زوجین را کاهش دهند.
اگر می‌خواهید این عادت‌ها را به‌صورت ساختارمند و آماده در زندگی مشترک‌تان اجرا کنید، بسته ۱۱۴ عادت صمیمیت‌بخش در رابطه عاطفی و ازدواج می‌تواند به شما کمک کند. این مجموعه شامل ۱۱۴ عادت در چهار دسته روزانه، هفتگی، ماهانه و سورپرایزی است.
بعد از بچه‌دار شدن، رابطه زوجی را فراموش نکنید
فرزندآوری یکی از شیرین‌ترین و در عین حال پرمسئولیت‌ترین تغییرات زندگی مشترک است. با تولد فرزند، بسیاری از اولویت‌ها تغییر می‌کنند. خواب کمتر می‌شود، مسئولیت‌ها بیشتر می‌شوند و ممکن است زوجین بیشتر از قبل خسته باشند.
در چنین شرایطی طبیعی است که مدتی فرصت کمتری برای رابطه دونفره وجود داشته باشد.
اما مشکل زمانی ایجاد می‌شود که این وضعیت برای مدت طولانی ادامه پیدا کند و زن و شوهر دیگر هیچ زمانی برای ارتباط با یکدیگر نداشته باشند.
حتی در این دوره نیز می‌توان با کارهای ساده رابطه را زنده نگه داشت؛ چند دقیقه گفت‌وگو، تشکر از زحمات یکدیگر، کمک در مسئولیت‌های خانه و ایجاد فرصت کوتاه برای استراحت دونفره می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند.
در زندگی مشترک ایرانی، مرز خانواده‌ها را جدی بگیرید
در فرهنگ ایرانی، خانواده‌ها معمولا نقش پررنگی در زندگی فرزندان دارند. ارتباط خوب با خانواده همسر می‌تواند اتفاق مثبتی باشد، اما زندگی مشترک زمانی آرام‌تر پیش می‌رود که زن و شوهر درباره مرزهای این ارتباط به توافق داشته باشند.
مسائل خصوصی زندگی مشترک نباید برای هر اختلافی به خانواده‌ها منتقل شود. زوجین بهتر است درباره رفت‌وآمدها، تصمیم‌های مالی، میزان ارتباط با خانواده‌ها، محل زندگی و نحوه برخورد با دخالت‌های احتمالی، قبل از تبدیل شدن موضوع به بحران با هم صحبت کنند.
حمایت از خانواده با اجازه دادن به دخالت دائمی در زندگی مشترک متفاوت است. وقتی زن و شوهر احساس کنند در کنار یکدیگر یک تیم هستند، امنیت و صمیمیت بیشتری در رابطه ایجاد می‌شود.
صمیمیت جنسی را هم به حال خود رها نکنید
صمیمیت جنسی یکی از بخش‌های مهم رابطه زناشویی است و نمی‌توان آن را کاملا از رابطه عاطفی جدا کرد. خستگی، استرس، اختلاف‌های حل‌نشده، مشکلات جسمی، تغییرات بعد از تولد فرزند و فشارهای روانی می‌توانند روی این بخش از زندگی اثر بگذارند.
صحبت کردن محترمانه درباره نیازها و خواسته‌های جنسی، بدون سرزنش و اجبار، اهمیت زیادی دارد.
اگر مشکلی در این زمینه برای مدت طولانی ادامه دارد، به جای پنهان کردن یا سرزنش یکدیگر، بهتر است علت آن بررسی شود و در صورت نیاز از متخصص کمک گرفته شود.
هرکدام از شما باید فضای شخصی خود را هم داشته باشید
صمیمیت به معنی چسبیدن دائمی به یکدیگر نیست. زن و شوهر می‌توانند رابطه بسیار نزدیکی داشته باشند و در عین حال هر کدام علایق، دوستان، فعالیت‌ها و زمان شخصی خود را نیز حفظ کنند.
استقلال سالم به معنی بی‌تفاوتی نسبت به همسر نیست.اتفاقا وقتی هر دو نفر فرصت رشد فردی داشته باشند، می‌توانند با انرژی و تجربه بیشتری وارد رابطه شوند.
رابطه سالم جایی نیست که یکی از طرفین تمام زندگی خود را کنار بگذارد تا فقط برای دیگری زندگی کند.
یک تجربه از جلسات مشاوره، «ما هنوز همدیگر را دوست داریم، ولی دیگر حرفی برای گفتن نداریم»
در یکی از جلسات مشاوره زوجین، زن و شوهری مراجعه کرده بودند که سال‌ها از ازدواجشان می‌گذشت.
هیچ‌کدام نمی‌گفتند که دیگر یکدیگر را دوست ندارند.
مشکل آنها چیز دیگری بود.
زن می‌گفت: «ما هنوز همدیگه رو دوست داریم، ولی دیگه حرفی برای گفتن نداریم.»
مرد هم احساس می‌کرد هر بار که با هم صحبت می‌کنند، گفت‌وگو خیلی زود به مشکلات خانه، فرزند، کار یا مسائل مالی می‌رسد.
آنها مدتی بود حتی متوجه نشده بودند که رابطه‌شان از «زن و شوهر بودن» به «مدیریت یک خانه» تبدیل شده است.
در جلسات، ابتدا روی گفت‌وگو و شناخت دوباره نیازهای یکدیگر کار شد. آنها قرار گذاشتند هر روز زمانی کوتاه را بدون تلفن همراه و بدون صحبت درباره مشکلات خانه با هم بگذرانند.
هدف این نبود که یک‌شبه رابطه‌شان مثل روزهای اول شود. هدف این بود که دوباره ارتباطی شکل بگیرد که سال‌ها به دلیل فشارهای زندگی کنار گذاشته شده بود.
این تجربه یک نکته مهم دارد: گاهی مشکل رابطه نبود عشق نیست؛ کم شدن رفتارهایی است که عشق را به طرف مقابل نشان می‌دهند.
چه زمانی برای حفظ صمیمیت باید از مشاور کمک گرفت؟
هر زوجی ممکن است دوره‌هایی از فاصله، اختلاف یا سردی را تجربه کند. اما اگر مدت زیادی است که نمی‌توانید با هم گفت‌وگو کنید، اختلاف‌ها مدام تکرار می‌شوند، اعتماد آسیب دیده یا یکی از شما احساس می‌کند دیگر در رابطه دیده و شنیده نمی‌شود، کمک گرفتن از متخصص می‌تواند مفید باشد.
زوج‌درمانی فقط برای زمانی نیست که رابطه به مرحله جدایی رسیده باشد. گاهی مشاوره می‌تواند به زوجین کمک کند قبل از عمیق‌تر شدن مشکل، الگوهای اشتباه ارتباطی را بشناسند و مهارت‌های لازم برای رابطه بهتر را یاد بگیرند.
اگر احساس می‌کنید در زندگی مشترک خود به کمک تخصصی نیاز دارید، می‌توانید از مشاوره خانواده و زوج‌درمانی من استفاده کنید.
اگر صمیمیت از بین رفته باشد، آیا می‌توان آن را دوباره ساخت؟
کاهش صمیمیت به معنی پایان قطعی رابطه نیست. در بسیاری از رابطه‌ها، هنوز علاقه و دلبستگی وجود دارد، اما الگوهای ارتباطی نامناسب، خستگی، دلخوری‌های حل‌نشده یا فشارهای زندگی اجازه نمی‌دهند این علاقه به شکل مناسبی دیده شود.
بازسازی صمیمیت معمولا با یک تغییر بزرگ اتفاق نمی‌افتد. باید دوباره گفت‌وگو شکل بگیرد، نیازها بیان شوند، رفتارهای آسیب‌زننده شناسایی شوند و هر دو نفر برای ایجاد تغییرهای کوچک اما مداوم تلاش کنند.
اگر زوجین بارها تلاش کرده‌اند اما هر گفت‌وگو به دعوا ختم می‌شود، یا مسئله‌ای مانند بی‌اعتمادی، خیانت، فاصله عاطفی شدید یا اختلاف‌های قدیمی مانع پیشرفت رابطه شده است، کمک گرفتن از زوج‌درمانگر می‌تواند مسیر گفت‌وگو را روشن‌تر کند.
در نهایت، صمیمیت در ازدواج بیشتر از آنکه نتیجه یک اتفاق خاص باشد، نتیجه انتخاب‌های کوچک و تکراری زن و شوهر است؛ انتخاب برای شنیدن، احترام گذاشتن، محبت کردن، وقت گذاشتن و دوباره شناختن یکدیگر.
عشق وقتی در زندگی مشترک زنده می‌ماند که فقط در ذهن و احساس ما وجود نداشته باشد، بلکه در رفتارهای هر روزمان دیده شود.
